4-HO-MET: een soepele fietstocht door het bos (tripreport)

In een impuls besluit ik op Tweede Paasdag een capsule 4-HO-MET te nemen. Het is mijn allereerste solotrip en ook nog eens de eerste keer met deze stof. 

Lees ook: gids voor bewust gebruik van nieuwe drugs

‘Metocin’ is de bijnaam van 4-HO-MET. Het is een synthetische tryptamine die veel weg heeft van de werkzame stof in paddo’s. Ik heb al een tijdje een kleine proefcapsule liggen met het tripmiddel. Tot nu toe leek er nog geen geschikt moment te zijn om het te nemen.

Tweede Paasdag

Ik had al eerder getwijfeld of ik de metocin op Tweede Paasdag zou nemen. Eerst werd er lekker weer voorspeld. Maar gedurende het weekend bleek dat het de hele tijd zou gaan regenen. “Laat dan maar”, dacht ik.

Maar als ik aan het einde van de middag toch nog eventjes op buienradar kijk, zie ik ineens dat het gewoon droog blijft de rest van de dag. Eventjes twijfel ik. Maar al snel denk ik “ah, fuck it, ik doe het gewoon.” Ik loop naar mijn stash, pak de capsule met 20 milligram 4-HO-MET eruit, en slik het snel door met een glas water.

Soepele fietstocht

De metocin begint supersnel te werken. Na vijf minuten voel ik al de eerste effecten. Ik voel een soort zwaar gevoel achter mijn ogen en het lijkt alsof ik me wat minder goed kan concenteren. Ik loop snel het huis uit en spring op mijn fiets.

Fietsen is best fijn. Bovendien is het lekker rustig in het bos. Voor ik het weet heb ik al tien kilometer afgelegd. De metocin voelt best prettig in mijn lichaam. Ik ben niet misselijk en ik heb geen last van samentrekkende spieren. Af en toe komt er wel een ‘opvlieger’ opzetten, waarin ik het ineens heel warm heb.

Terwijl ik een rondje rond de stad aan het fietsen ben, laat ik mijn gedachten malen. Ik word eventjes heel verdrietig als ik denk dat familieleden wel eens dood zouden kunnen gaan. Maar die gedachten zijn ook niet zo meeslepend als ze soms kunnen zijn wanneer je paddo’s neemt. Mijn gedachten beïnvloeden niet de hele trip. Bovendien kan ik er makkelijk afstand van nemen. “Denk nu maar even aan wat anders”, zeg ik tegen mezelf.

Subtiele visuals

Hoewel ik verkeer zoveel mogelijk mijd, merk ik dat ik prima kan anticiperen op andere weggebruikers. Pas als ik eventjes stop om de route te bepalen, merk ik hoe hard ik aan het trippen ben. De visuals zijn subtiel. Kleuren zijn veel feller, afstanden lijken te vervormen, en hier en daar zijn er wat kleurrijke patronen. Maar die patronen zijn niet overal te vinden. Ze leiden ook niet echt af. Als ik eventjes niet op de visuals let dan lijkt het net alsof ze er niet zijn.

Na ongeveer twee uur en ruim 30 kilometer fietsen begint mijn fiets het een beetje te begeven. Alle modder van de bospaadjes vond mijn stadsfiets toch niet zo leuk. Ik ga maar weer richting huis.

Eenmaal thuisgekomen ben ik toch wat verward. Ik merk dat ik honger heb, maar moet ik nu echt gaan koken? Ik loop een aantal keer heen en weer tussen de keuken en mijn slaapkamer, voordat ik besluit dat ik maar een bak sojayoghurt met muesli ga eten.

Slappe lach

Ondertussen schuiven een paar huisgenoten bij aan tafel. Ik heb ze niet verteld dat ik een nieuw psychedelicum aan het uitproberen ben. Ze merken wel dat ik niet helemaal nuchter ben, want ik krijg ontzettend de slappe lach. Toch kan ik prima met hen in gesprek. Mijn gedachten lijken helder en ik kan mezelf prima in woorden uitdrukken.

Tegen het einde van de avond is de metocin grotendeels uitgewerkt. Toch blijf ik wat onrustig. Ik ben inmiddels naar mijn kamer gegaan. Daar sta ik een beetje gedachtenloos te ijsberen. Ik kan niet echt stilzitten, maar ik weet ook niet waarom. ’s Nachts lukt het ook niet lekker om in slaap te komen. Ik lig nog de halve nacht wakker.

Terugblik

De volgende dag voel ik me een beetje brak, omdat ik niet echt goed heb geslapen. Bovendien heb ik een beetje last van hoofdpijn. Ik heb echt veel te weinig gedronken tijdens de trip.

Metocin vind ik heel fijn spul. Sommige mensen spreken over een ‘ontzielde’ paddotrip. Maar ik zou liever van ‘soepel’, ‘recreatief’ of ‘toegankelijk’ willen spreken. Er is weldegelijk sprake van een verhoogde emotionele staat. Maar het lijkt ook makkelijk om afstand van die emoties te nemen.

Ik had maar één gebruikersdosis van metocin (4-HO-MET). Maar ik denk er zeker over na om meer van dit spul te bestellen. Ik vind het absoluut een fijn tripmiddel dat een lage drempel biedt voor een korte trip.

4-HO-MET: een soepele fietstocht door het bos (tripreport)
5 (100%) 1 vote

Geef een reactie